7 ΧΡΥΣΟΙ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΕΣ

(Δημοσιεύτηκε για την Ολυμπιάδα του 2000 στο Σίδνεϋ)

          του Αρχιμ. Χρυσοστόμου Ξενιτόπουλου

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Σίδνεϋ σήκωσαν τις καρδιές των Ελλήνων ψηλά, καθώς είχαν πέσει σε κατήφεια από το χαμό πολλών συνανθρώπων μας στο ναυάγιο της Πάρου. Χρόνια είχαμε να δούμε τέτοιο ναυάγιο στα Ελληνικά ύδατα (από τη Φαλκονέρα στα 1966). Ευτυχώς δε ναυάγησαν και οι ελπίδες για το σήκωμα της χώρας μας στο παγκόσμιο αθλητικό στερέωμα.
Δεκαοχτώ ελληνόπουλα συγκόμισαν δεκατρία μετάλλια χρυσά, αργυρά και χάλκινα, συνεχίζοντας μία καλή παράδοση από προηγουμένους διεθνείς αγώνες. Ήταν η πλουσιότερη ελληνική ολυμπιακή συγκομιδή όλων των εποχών.

Δικαιολογημένη η χαρά των πανελλήνων για το ευτυχές γεγονός, ανάμεικτη με τη λύπη για το θλιβερό.

Μα, ό,τι έγινε στο στίβο και τη ζωή, έγινε και σε παλαίστρες πνευματικές και στο βίο πολλών συνανθρώπων μας που ξεπέρασαν τα ανθρώπινα μέτρα και με ασκήσεις, προσευχές, αγωνίσματα μυστικά και παλαίσματα οδυνηρά κέρδισαν νίκες περιφανείς και στεφανώθηκαν με αμάραντα στεφάνια. Χρυσά μετάλλια στο στήθος τους και στέμματα χρυσά στις κεφαλές στους. Άντρες και γυναίκες που απέδειξαν αληθινή τη ρήση του Αποστόλου Παύλου "ουκ ένι άρσεν και θήλυ & εις εστέ εν Χριστώ Ιησού". Άντρες και γυναίκες που έτρεξαν στο στίβο της ζωής, σήκωσαν αλλήλων τα βάρη, πάλαιψαν με τα στοιχεία του κόσμου, πυγμάχησαν "ουχ ως εις αέρα δέροντες" (Α' Κορ. 9, 26), αλλά κατάφεραν δυνατά χτυπήματα στα πνεύματα της πονηρίας και στο αμαρτωλό φρόνημα του κόσμου. Τα ονόματά τους με χρυσά γράμματα στους καταλόγους των αθλητών του Χριστού παραπέμπουν κατευθείαν στους αρχαίους αγώνες, τα Ολύμπια. Θυμίζουν το ένδοξο παρελθόν γενόμενοι ενδιάμεσοι κρίκοι και για το ένδοξο παρόν και μέλλον. Διάφορα τα αθλήματα που ασχολήθηκαν και διέπρεψαν, κοινή η βράβευση από τον Αθλοθέτη Κύριο.

ΟΛΥΜΠΑΣ (10/11 και 4/1) 

Απόστολος από τους εβδομήκοντα. Μαζί με τον Ηρωδίωνα ακολούθησαν τον απόστολο Πέτρο κι αποκεφαλίστηκαν στη Ρώμη επί Νέρωνος το 54. Τον ενθυμείται ο Απόστολος Παύλος "ασπάσασθε Ολυμπάν" (Ρωμ. 16, 15) "Λάμψας Ολυμπάς ηλίου φαιδράν δίκην Όλυμπον οικεί συν αποστόλοις άμα"

ΟΛΥΜΠΙΟΣ μάρτυς ή ΟΛΥΜΠΙΑΝΟΣ ή ΟΛΥΜΠΙΝΟΣ (30/1)

Στρατιώτης που άφησε το σέβας στον Ολύμπιο Δία και προσήλθε στον Ένα Θεό δια των θαυμάτων του συγκλητικού Κενσουρίνου. Με άλλους στρατιώτες έλαβαν τον δια ξίφους θάνατο και τιμώνται με τον Πάπα Ρώμης Ιππόλυτο που ακούγοντας τα μαρτύριά τους πήγε και ήλεγξε τον ηγεμόνα, θανατούμενος κι αυτός μαζί με τους κληρικούς του.

ΟΛΥΜΠΙΟΔΩΡΑ μάρτυς (31/12)

Δεν ξέρουμε παρά το μαρτύριό της από το δίστιχο που είναι αφιερωμένο σε αυτήν: "Αγώνι προς πυρ της Ολυμπιοδώρας ύμνος το δώρον, ουκ Ολυμπίων πίτυς" (δώρο δόθηκε για τα άθλα της ο ύμνος των πιστών και των Αγγέλων κι όχι κλάδος κουκουναριάς που εδίδετο ως έπαθλο στος νικητές των Ολυμπίων). Στο τέλος του κάθε χρόνου η μνήμη της μας καλεί σε νέους αγώνες.

ΟΛΥΜΠΙΑΔΗΣ (7/10)

Δ' αι. Λαϊκός που βρισκόταν στην Εκκλησία με άλλους καθώς ιερουργούσε ο πρεσβύτερος Πολυχρόνιος. Επέδραμαν στο Ναό οι αθεόφοβοι αιρετικοί αρειανοί και τους σκότωσαν όλους.

ΟΛΥΜΠΙΟΣ, ο έπαρχος και μάρτυς (3/8)

Ζ' αι. Άγνωστος στους συναξαριστές. Από τις προσωνυμίες μπορούμε να καταλάβουμε πως θυσίασε την εγκόσμια αρχή και εξουσία για την υπεράσπιση της πίστεως για την οποία έδωσε και τη ζωή του.

ΟΛΥΜΠΙΑΣ η Διακόνισσα (25/7)

Νικήτρια της υπομονής, ενάντια σε θλίψεις πολλές. Νεαρή χήρα που αφιέρωσε τη ζωή της στην υπηρεσία της Εκκλησίας κατηλεγμένη κιόλας στην τότε τάξη των διακονισσών. Με πλούτο που διέθεσε για τους πτωχούς, με πνεύμα διακονίας και προσφοράς. Αξιώθηκε να υπηρετήσει και τον μέγα φωστήρα της Εκκλησίας τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο, ο οποίος της αφιέρωσε επιστολές από την εξορία του. Οσίως υπομένοντας τα λυπηρά και τη στέρηση του διδασκάλου της, ανεπαύθη εν Κυρίω ένα χρόνο μετά από αυτόν, το 408 μ.Χ..

ΟΛΥΜΠΙΑ οσία και μεγαλομάρτυς (11/5)

Ηγουμένη στο γνωστό μοναστήρι των Καρυών της Λέσβου, στη Θερμή Μυτιλήνης. Έζησε προ του Αγίου Ραφαήλ 250 χρόνια. Γυναικεία τότε η μονή, δέχθηκε την επίθεση των Τούρκων πειρατών το 1235. Οι μοναχές ξέφυγαν στα βουνά, άλλες τρελάθηκαν κι άλλες εσφάγησαν αντιστεκόμενες στους εισβολείς. Η παράλυτη γερόντισα Ευφροσύνη κρεμάστηκε σε δένδρο και κάηκε ζωντανή. Οι εισβολείς εξοργίστηκαν με την ηγουμένη που κάθισε να υπερασπισθεί τη μονή κι έκαμαν αρχή του μαρτυρίου της καίγοντάς της με αναμένες λαμπάδες. Πέρασαν πυρωμένα καρφιά στα αφτιά της κι ένα στο σαγόνι. Έσπασαν την πύλη και την κάρφωσαν επάνω με είκοσι μεγάλα καρφιά. Με Ολύμπια εγκαρτέριση δέχθηκε η Νύμφη του Χριστού το ίδιο σχεδόν μαρτύριο με το Νυμφίο της. Πολλών στεφάνων αξία, παρθένου, οσίας και μάρτυρος. Εικοσιτρία χρυσά παράσημα πήρε! Άλλη Ολυμπία αναδείχθηκαν οι Καρυές με συνέχεια αθλητών αργότερα.

Ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων της (Αθήνας 2004) χαίρονται όλοι οι Έλληνες, προσδοκώντας έτι περισσότερα βραβεία. Μα ωε ορθόδοξοι ας χαίρουμε πάντοτε με τις αθλήσεις των αγίων κι ας μπαίνουμε κι εμείς στο δρόμο τους, στα ίχνη τους και στα τρεξίματά τους, δρομαίοι μάλιστα για να πετύχουμε κι εμείς του ποθουμέμου, του "βραβείου της άνω κλήσεως".